Hereditary Hemorrhagic Telangiectasia

توصیف بیماری

Hereditary hemorrhagic telangiectasia  اختلالی است که منجر به ایجاد ناهنجاری های متعدد در عروق خونی می شود.

در سیستم گردش خون، بطور طبیعی  خون حامل اکسیژن با فشار بالای ایجاد شده توسط قلب، از ریه ها به  سمت شریان ها پمپ می شود. فشار به خون اجازه می دهد راه خود را به سمت شریان ها و عروق کوچکتر (شریانچه ها و مویرگ ها)، که اکسیژن مورد نیاز بافت های بدن را تامین می کنند، باز کند. زمانی که خون به مویرگ ها می رسد، فشار بسیار پایین تر می باشد. سپس خون از مویرگ ها به سمت ورید ها پیش روی کرده و از طریق آنها در نهایت به قلب برمی گردد.

جریان طبیعی خون از شریان به مویرگ و از مویرگ به ورید

در Hereditary hemorrhagic telangiectasia برخی از عروق شریانی به جای مویرگ ها به طور مستقیم به داخل ورید ها جاری می شوند. این ناهنجاری ها، بد شکلی های شریانی- وریدی نامیده می شوند.

ناهنجاری شریانی-وریدی و ورود مستقیم خون از شریان به ورید

زمانیکه این ناهنجاری ها در عروق نزدیک به سطح پوست، جایی که به صورت طرح های خاص قرمز رنگ قابل مشاهده هستند، ایجاد شوند، با عنوان تلانژکتازی (telangiectasia) شناخته می شوند.

تلانژکتازی در بیمار مبتلا به Hereditary hemorrhagic telangiectasia

بدون میانگیر شدن طبیعی مویرگ ها، خون با فشار بالا از شریان ها به سمت ورید ها، با دیواره های نازکتر و خاصیت ارتجاعی کمتر، حرکت می کند. فشار زیاد منجر به کشیدگی و بزرگ شدن این رگ های خونی شده و باعث ایجاد فشار و التهاب در بافت های مجاور و دوره های مکرر خونریزی می گردد.

خون دماغ در بیماران مبتلا به Hereditary hemorrhagic telangiectasia بسیار شایع بوده و مشکلات بسیار جدی تر ممکن است از خونریزی درون مغز، کبد، ریه ها و سایر اعضا ناشی شود.

چندین فرم مختلف از Hereditary hemorrhagic telangiectasia وجود دارد که عمدتا با عامل ژنتیکی شناخته می شوند اما اندکی در الگوی علائم و نشانه ها متفاوت می باشند. افراد مبتلا به تیپ 1 نسبت به افراد مبتلا به تیپ 2، علائم را زودتر بروز می دهند و با احتمال بیشتری ناهنجاری های عروق خونی در ریه ها و مغز دارند. تیپ 2 و 3 خطر بالاتری برای درگیری های کبدی دارند. زنان نسبت به مردان با احتمال بیشتری به ناهنجاری های عروقی در ریه با تیپ 1 بیماری مبتلا می شوند و همچنین در معرض خطر بالاتری برای درگیری های کبدی با هر دو تیپ 1 و 2 بیماری قرار دارند. افراد مبتلا به هر یک از فرم های Hereditary hemorrhagic telangiectasia می توانند هرکدام از این مشکلات را داشته باشند.

سندرم Juvenile polyposis/hereditary hemorrhagic telangiectasia بیماری است که شامل ناهنجاری های شریانی-وریدی و همچنین ایجاد زوائدی به نام پولیپ در لوله گوارشی می باشد. تیپ 1، 2 و 3 بیماری Hereditary hemorrhagic telangiectasia منجر به افزایش احتمال ایجاد این پولیپ ها نمی شود.

پولیپ های لوله گوارشی در بیمار مبتلا به سندرم Juvenile polyposis/hereditary hemorrhagic telangiectasia

شیوع

تعیین شیوع Hereditary hemorrhagic telangiectasia مشکل می باشد چرا که شدت علائم به طور گسترده ای متفاوت می باشد و همچنین برخی از علائم مانند خون دماغ در بین جمعیت عادی شایع می باشد. همچنین ناهنجاری های شریانی-وریدی ممکن است جزئی از سایر بیماری ها باشد. توزیع Hereditary hemorrhagic telangiectasia بسیار گسترده بوده و در گروه های نژادی زیادی در سراسر جهان اتفاق می افتد. تصور می شود که این بیماری 1 نفر از هر 5000 الی 10000 نفر را مبتلا می کند.

تغییرات ژنتیکی

جهش های چندین ژن از جمله ACVRL1، ENG و SMAD4 بیماری Hereditary hemorrhagic telangiectasia را ایجاد می کند.

تیپ 1 بیماری Hereditary hemorrhagic telangiectasia در اثر جهش های ژن ENG ایجاد می شود. تیپ 2 در اثر جهش های ژن ACVRL1 ایجاد می شود. سندرم Juvenile polyposis/hereditary hemorrhagic telangiectasia در اثر جهش های ژن SMAD4 ایجاد می شود. همه این ژن ها دستورالعمل تولید پروتئین هایی را فراهم می کنند که در لایه داخلی عروق خونی یافت می شوند. این پروتئین ها با فاکتور های رشد که تکامل عروق خونی را کنترل می کنند، برهمکنش می نمایند. جهش هایی در سایر ژن ها، که برخی از آنها هنوز شناسایی نشده اند، عامل سایر فرم های Hereditary hemorrhagic telangiectasia می باشند.

جهش های این ژن ها عموما یا مانع از تولید پروتئین های وابسته می شوند یا منجر به تولید پروتئین معیوب می گردند که نمی تواند عملکرد خود را به درستی انجام دهد. در نتیجه فردی با یک ژن جهش یافته مقدار کمتری از پروتئین دارای عملکرد در بافت پوشاننده لایه داخلی عروق خونی دارد. این اعتقاد وجود دارد که این کمبود منجر به بروز علائم و نشانه های Hereditary hemorrhagic telangiectasia می گردد.

ژن ها

ACVRL1, ENG, SMAD4

الگوی وراثتی

این بیماری با الگوی وراثتی اتوزومال غالب به ارث می رسد، به این معنی که یک نسخه جهش یافته از ژن در هر سلول برای ایجاد بیماری کافی می باشد.

الگوی وراثت اتوزومال غالب

نام های دیگر بیماری

HHT

Osler-Weber-Rendu syndrome

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*